سوئیچ خودگردانی محدودیت سکته مغزی با نقره

یک سوئیچ محدود به طور معمول شامل سه بخش است: یک مکانیسم تحریک ، یک سیستم تماس و یک محفظه. مکانیسم تحریک ارتباط مستقیم با مؤلفه های متحرک ایجاد می کند ، و هنگامی که مؤلفه به یک موقعیت از پیش تعیین شده منتقل می شود ، مکانیسم تحریک با زور فعال می شود تا ساختار مکانیکی داخلی را هدایت کند و باعث می شود سیستم تماس (به طور معمول باز / به طور معمول بسته) کار کنند ، در نتیجه قطع یا اتصال مدار کنترل. برخی از مدل های سطح بالا همچنین شامل ساختارهای آب بندی ضد آب و محفظه های مقاوم در برابر خوردگی هستند و باعث می شوند آنها برای محیط های کار پیچیده مناسب باشند.

بالا و پایین شافت آسانسور هر دو مجهز به سوئیچ های محدود هستند ، معروف به سوئیچ های مسافرتی ، که به عنوان "آخرین خط ایمنی" برای آسانسور خدمت می کنند. هنگامی که نقص آسانسور به دلیل خرابی سیستم کنترل ، و کابین به بالای شافت (سربار) یا پایین (اضافه بار) نزدیک می شود ، کابین باعث سوئیچ سفر می شود ، منبع تغذیه اصلی آسانسور را قطع می کند و سیستم ترمز را فعال می کند تا کابین را متوقف کند. علاوه بر این ، سوئیچ ها نیز در هر دو انتهای مسیر درب آسانسور نصب شده اند تا از بیش از حد درب و گیر افتادن یا خرد شدن مسافران جلوگیری شود.